تبلیغات
فانوس - دلم از آدم ها خیلی گرفته...
 
فانوس
 
 

دوستی داشتم با دلی بزرگ، قلبی مهربان، روحی پاک.

 عجب صبری داشت! چه تحملی داشت! از این زندگی... از این دنیا...

چه بغضهایی که در گلو نگاه نداشته بود,چه اشکهایی که در خود فرو نریخته بود

همیشه می گفتمش:عجب صبری داری!کاش من هم ذره ای از صبر تو داشتم.

تا اینکه یک روز دیدمش، گفتم فلانی چه خبر؟

دیدم سر بر شانه هایم گذاشتو های های گریه کرد

گفت: دگر طاقتم تمام شد. دلم از آدم ها خیلی گرفته...






نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : شنبه 9 دی 1391 :: توسط : دلی
درباره وبلاگ

مدیر وبلاگ: دلی
منوی اصلی
آرشیو مطالب
مطالب اخیر
نویسندگان
پیوندها
پیوندهای روزانه
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
جستجو